على صدرايى خويى

355

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

گزارش نموده است . مؤلف اين شرح را به نام نواب لاداكلند گورنر جنرل بهادر در سال 1836 م در هنگامى كه از طرف وى به مدرسى مدرسهء هوگلى از موقوفات حاجى محمد محسن ، منصوب گشته بود ، نگاشته است . آغاز : بسمله . حمد بى حد و ثناى بى عد مر كريمى را سزد كه خوان نعمت احسان بى پايان بر عالم و عالميان گسترده . نوع چاپ : چوبى . به اهتمام : بقاء ا للَّه . توضيحات : با تصحيح خود مؤلف ؛ نسخه موريانه خورده و فرسوده شده و صفحه هاى آغازين نسخه ناقص گشته ؛ غلط نامهء در پايان نسخه ( ص 444 - 448 ) آمده است . محل چاپ : هند ؛ حيدر آباد . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : رمضان 1255 هجرى فمرى ، مطابق با نوامبر 1839 ميلادى . تعداد صفحات : 448 ؛ اندازه : 26 * 17 ؛ تعداد سطور : 19 . ( 877 ) جامع التمثيل ( ادبيات فارسى ، داستان - فارسى ) از : محمد حبله رودى كتاب معروفى است در شرح و توضيح ضرب المثل هاى فارسى و ذكر داستانهايى كه مفاد آنها تبديل به ضرب المثل شده است . مؤلف در مقدّمه دربارهء سبب تأليف كتاب چنين آورده : « از جملهء علماى صاحب كمال و سخن سنجان عديم المثال در مجلس شريف و محفل مينف پيشواى دوران . . . شيخ الاسلام و المسلمين الممحد ذو فنون الشهير به محمد خاتون كه صدر پيشواى به استحقاق وزير مشير تدبير شهنشاه آفاق است مشرف گرديده و همواره از خرمن افضال آن قدوهء آمال و آن ارباب كمال خوشه چنين بوده . . . روزى در آن مجلس شريف به موجب الكلام يجرّ الكلام به ضرب المثل منجر گشت چنان كه گفته اند سخن از سخن خيزد ، سخن از تازى و تركى مذكور گرديد . يكى از افاضل در آن مجلس اظهار نمود